bir varmış bir yokmuş...

14 Mayıs 2009

……O’ndan özel olarak istediğim notları elimde tutuyordum… kendisi karşımda huzursuz bir şekilde oturmuş dışarıya bakıyordu… “manzaranız çok güzel” dedi birden… “teşekkür ederim” diye yanıtladım onu… sanki o manzarayı ben yapmışım gibi… bana düşen sadece yeni kiraladığım bu odayı kendi zevkime göre döşemek, aydan aya eksiksiz bir şekilde kirayı ödemek, gelen müşterilerime de rahat bir oturma ortamı sağlamaktı oysa… haftalar önce her zaman yaptığım gibi ilk giriş sorumu yöneltmiştim karşımda duran bu kişiliğe “eee tutun bakalım ucundan… bir yerden başlamak lazım… son haftalarınızda neler yaptınız” dedim… kayıtsız , soğuk bir sesle başladı hikayesine… önce ilgimi çekse de sonrasında çok yorulmaya başladım… o kayıtsızca kendini anlatırken; birden yerimden kalktım… pantalonumun üzerinden gömleğimi düzelttim… masanın önüne geçtim ve kalçamı masama hafifte dayadım…gözüm hemen arkasındaki duvarda asılı olan saate ilişti… sonra ona yavaş yavaş siliniyordu yüzü…önce kulakları düştü beni duymasına imkan yoktu artık… ben sorular sorsam da o yanıtsız bırakıyordu beni her defasında…sonra burnu yok oldu, kokumu alamadığına emin olduktan sonra biraz daha yaklaştım ona, maksadım onu daha yakından hissedebilmekti.... öyle ya tüm duyu organlarım yerinde duruyordu … neden sonra yavaşça gözleri düştü… sanki iki yağmur damlasıydı da düştüğü yeri eriteceğinden korkuyordu… bu korkuyu onlar düşerken daha net gördüm…beni takip edemiyor, göremiyordu karşısında ve ben ona bir adım daha yaklaştım… o ise hala konuşmaya devam ediyordu… yüzündeki her ayrıntı düştü ve ben dudaklarının bana ne kadar benzediğini fark ettim birden… olabilir miydi? karşımdaki kişi ben olabilir miydi aslında ? bilemedim… dedim ya tüm detaylar yavaş yavaş yok oluyordu karşımda… bir kelebek hafifliğinde süzüldü sonra dudakları kucağından aşağıya… söylediği son söz hala aklımda “oldu canım!!!” …

… işte böyle, böyle kaybettim onu… sonra masama geri döndüm… koltuğuma oturup az evvel bana hatırlattığı manzaraya diktim gözlerimi… bir süre sonra telefonu elime aldım nedense aradığım hiçbir numara cevap vermiyordu… o an anladım ki aslında yok olan bendim; bildim….